Ze zijn er

Alweer een nieuw bericht, want ik heb iets te melden waar ik heel blij van word. Namelijk: ze zijn er, de paarden staan bij huis. Inmiddels voor de zesde dag. Gelukkig gaat dat heel erg goed.

Vanaf de manege in de buurt, waar ze allebei een week hebben gestaan was het een korte rit met de trailer naar mijn dichtstbijzijnde dorp. Omdat de trailer ivm de wegen niet bij mij voor de deur kan komen was dat dorp ook het eindpunt. Daar zijn de paarden uitgeladen en ze zijn verder aan de hand de heuvel af gelopen naar mijn huis. Dat ging probleemloos; opluchting nummer 1.

Omdat de twee paarden elkaar nog niet kenden stonden ze eerst in stukken land naast elkaar, maar wel met een veilige meter er tussen. Er bleek op die manier geen vuiltje aan de lucht te zijn. Het leek erop dat ze een wedstrijdje deden wie het meeste hooi kon eten..
Omdat het zo goed ging heb ik de dag erna de draadjes tussen hun stukken uitgehaald. Dat zorgde voor een beleefde kennismaking waarbij af en toe wat werd gegild. Voor de niet-paardenkenners: dat valt heel erg mee.

Diezelfde ochtend graasden ze al neus aan neus, en zo is het nog steeds. En gelukkig maar, want als ze elkaar de tent uit gevochten zouden hebben (ook een mogelijkheid), dan had ik moeten schipperen met steeds 2 aparte stukken per heerschap en dat had het allemaal erg ingewikkeld gemaakt. Maar dat is gelukkig niet aan de orde.

Inmiddels hebben de heren samen de volle 1,5 hectare tot hun beschikking. Ze zijn de boel voorzichtig aan het verkennen en ze zijn nog lang niet overal geweest. Maar het is fantastisch om ze door het land te zien rennen met af en toe een grote sprong om een kuil of beekje te vermijden. De Nederlandse pony leert veel van het Franse paard. Dat koeien niet eng zijn bijvoorbeeld en dat onweer niet het einde van de wereld is.

Omdat het ook nog erg heet is hier, staan ze op het heetst van de dag binnen, in de boxen die nog niet helemaal af zijn. Ook dat gaat goed. Aan alles is inmiddels geschuurd en geknaagd, en het staat nog overeind. Pfjoei… boxen paard-proof….. opluchting nummer 2.

`Riding a horse is not a gentle hobby, to be picked up and laid down like a game of solitaire. It is a grand passion. It seizes a person whole and once it has done so, he/she will have to accept that his life will be radically changed ` Ralph Waldo Emerson