De grote sorteerslag

Het moment van mijn vertrek komt nu dichtbij. Gelukkig laat ik mij verhuizen, en laat ik al het inpakwerk aan de verhuizers over. Wat een rust geeft dat. Maar ondanks dat alles wordt ingepakt wil je natuurlijk toch wel een beetje orde in de “chaos” aanbrengen… 20 jaar in een huis wonen betekent dat er veel is verzameld! Ook gaat niet alles mee naar Frankrijk. Sommige dingen zou je überhaupt langzamerhand gaan vervangen en die gaan dus niet mee. Zoals de wasmachine (stuk) en een kast die op half zeven hangt… enzovoort. Je ontkomt dus gewoon niet aan een grote sorteerslag.

En maar goed ook. In de kleine hoekjes vind ik aandenkens van de afgelopen jaren die ik niet had verwacht. Visitekaartjes van restaurants in Moskou, Istanbul en Dublin herinneren me aan de geweldige tijd die ik had als internationale auditor. Naast gewoon hard werken; wat een mooie herinneringen liggen daar. De dagen voor kerst in Dublin zijn onovertroffen. Onderzoeken in Moskou zijn altijd bijzonder al was het maar door de cultuur die een westerling totaal oneigen is en waar je dan toch je weg in moet zien te zoeken. En de Grieken ontvangen hun gasten als geen ander, zo hartelijk. Net als de ontvangst in Istanbul altijd erg hartelijk was.

Ik vind verder nog roebels uit Rusland, rand uit Zuid Afrika, Indiase rupies en nog een Mongoolse tugrik. Dat is al een heel scala aan heel bijzondere reis ervaringen. Jagen naar de Big Five en raften door Nepal naar de grens met India. De Himalaya en de Taj Mahal. Te paard keihard crossen door Mongolië.

Een oude kleine bustrens (bit) doet me terugdenken aan mijn eerste paard toen die nog een kleutertje was; zo’n 23 jaar geleden. Ik kom een uitzwaaikalender tegen die ik kreeg toen ik voor het eerst naar Frankrijk vertrok. 27 jaar geleden! Het trekt allemaal in 1 middag aan me voorbij.

Met deze herinneringen, én met de vooruitzichten, voel ik me een gezegend mens.